İki fahişe, sert iplerin arasında birbirine esir olmuş, acımasız bir oyuna girişti. Derin nefesler, boğazdan gelen hırıltılarla karışırken, elleriyle bağladıkları tutsak bedenler üzerine acımasızca hükmediyordu. İpler sıkı sıkıya sarılmıştı; deri altında dolaşan kan damarları heyecan ve acının buluştuğu o kara noktayı yakıyordu. Biri boynundan aşağı inen iplerle göğüslerinin arasını çizerken, diğerinin ince beli neredeyse çatlayacak kadar gerilmişti. Sürtünmenin ve baskının kokusu sinmişti her köşeye.
Kadınlardan biri dizlerinin üstüne çökmüş, çıplak amcığını sürerken öbürü ise iplerin arasında kıvranan saksoyu kavramaktan geri durmuyordu. Sıradaki hareket sert bir dayamaydı; ipin gerginliği ile birleşen köklemeler, tenlerinde iz bırakarak ilerliyordu. Yara gibi kızarmış amcıklar, kırmızıya dönmüş dudaklar arasında ısrarla emiliyordu; tükürükle ıslanmış dil vücudun en gizli yerlerinde oyun oynuyordu.
Sanki can yakarcasına sokulan büyük yarak, sarkık kalçalarda gezinirken kadının çıkardığı iniltiler etrafı sarıyordu. Kökleme hızlandıkça nefesler kesildi; bedenler birbirine yapıştı, iplerin yarattığı sınırlar içinde özgürlüğü aradı. İkinci kadın saksoyu yalarcasına emdi, her hırıltısı ve iniltileri tutkuyla yükseldi. Her ikisi de delirmişçesine birbirlerine sarılıp sınırlarını zorladı.
Sonunda tüm birikmiş zevk patladı; yüksek seslerle çığlık attılar ve sikiyi son damlasına kadar içeri kabul ettiğinde bedenleri titredi. İpin üzerindeki basınçla birlikte o yoğun anın sonundaki boşalma kıpkırmızı suratlarda parladı. Kan ter içinde bırakılmış bedenlerden akan tatlı ter kokusuyla karıştı; fahişelerin iplerle örülmüş dünyasında yan yana yatan iki savaşçı gibiydiler artık—yorgun ama zafer kazanmış, tamamen teslim olmuş…
